კვარიათი 2011

"დღეს ჩემი დაბადების დღეა"

2011-07-21T13:12:00.001-07:00

ავტორი: eva

rogorc iqna gaTenda! mTeli Rame aTasi sisulele mibaxebda tvins. dRes 13-seqtemberia,Tarsi dRe,magram raoden gasakviric arunda iyos am dRes davibade.

auuu... daiwyeba exla dilidanve ase gilocav, ise gilocav,saRamos mand varT! movlen da "ra lamazi dReaaaa..ra naTeli mzeaaaa..." ar aris batono arc lamazi DdRe da saerTod mzes sad xedavT? Rrubliani amindia.. arc es bafTiani kolofebi minda, arc ferad sanTliani torti da arc Tqveni gradusmoreuli kmayofili saxeebi, arc 38-e Wiqaze Zilmoreuli sadRegrZelo..mere Cemi dabadeba ki ara arsebobac rom aRar axsovT.. mokled dilidan avatane amdagvari azrebi da davigruze kidec.. Tan es 13 ricxvic mTlad ar mxiblavs..arada crumorwmune ar var..

hmmm..pirveli zari mobilurze da Cemi aTasi madloba.. pirvels meore moyva,, mesamemac ar daayovna da a.S. vigrZeni rom dRes saxlSi ver davrCebodi,xoda amaze meTviTonve unda mezruna sakuTari megobrebis daxmarebiT , aviRe telefoni da erT Cem uaxloes megobars davureke. davureke da movaxsene"dRes arcerTi ar daginaxoT Cem saxlSi mosulebi meTqi,danarCenebsac uTxari da aba Tqven iciT exla DdRes rogor sasiamovnod gamaocebT meTqi. xo xoo ga-ma-oceeeT, Tore YyelSi amovida es 22 kacze saguldagulod gaSlili magida!!! " mgoni TviTon ufro gaocda Cemi zariT da sityvebiT))))

saRamo...stumrebi..... arcerTi Cemi megobari!! Cemi molodiniT savse Tvalebi...neta ras izaven??? nu mokled ramdenime wuTmac cocva-cocviT Caiara da....

kari gavaRe da gulma ufro metad damiwyo baga-bugi.Cemma daqalma Tvalebi amikra muqi qsoviliT da dabla Camiyvana..manqanaSi ukve sunze da sunTqvaze vicani yvela Cemi megobari. bevri ar gvivlia ,gzaSi aTasi SekiTxviT Sevawuxe yvela! rogorc ki manqana gaCerda mivxvdi rom vertmfrenTan viyaviT da gulma ukve wuTSi 378-jer damiwyo cema..avediT, vifiqre exla mainc momxsnian am jandaba ragacas meTqi magram nuras ukacravado... kai! davnebdi, sxva ra gza mqonda.. ai roca zurgze momarges ragac CanTis magvari ukve mivxvdi rac xdeboda Cems Tavs da Tvalebic amixiles..

erTi, ooorii da ssaa..... aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa magariaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa me da Cemi 4 megobari cas gamovekereT.. erT wams ,sul suuul marto erT wams im azrma ki gamielva TavSi dRes cametia! vai ro Cemi paraSuti ar gaixsnas meTqi, magram is wamic ucbad gavida.....

im DEdRes marTla gaocebuli davbrundi saxlSi...gamixarda Cemi ocneba am Tarss DdRes rom amisrules .....

"დღეს ჩემი დაბადების დღეა"

2011-07-21T12:53:00.001-07:00

ღვთაებრივი კოსმოსის სიმბოლო, ანუ ნუტის მოსვლამდე

ავტორი: პაოლო იაშვილი

2011 წელი. ქ. თბილისი. 21 დეკემბერი. დღეს უბედური შემთხვევა მოხდა.

1994 წელი. ქ. თბილისი. მდინარე ვერას სანაპირო. მე დავიბადე. დავიბადე - ეს ქრისტიანული გაგებით, თორემ მეცნიერები - განაყოფიერებას უწოდებენ, ჩემი კლასელები სექსს, მე კი - უბედურ შემთხვევას.

1995 წელი. ქ. თბილისი. ლეჩკომბინატი. სამშობიარო. დავიბადე. ახლა ამ ჩანაწერს დედაჩემი რომ აკეთებდეს, ალბათ უბედურ შემთხვევას დაარქმევდა. უბრალო ქალია. გაგრაში დაიბადა. იქ მამაჩემი გაიცნო. მამაჩემი რუსია. ახალი დაქორწინებულები იყვნენ, ომი რომ დაიწყო. მამა მოსკოვში იყო, დედა თბილისში წამოვიდა. სინამდვილეში, მამაჩემი მანუჩარია. მანუჩარ მიქავა. დედა გაგრადან მასთან ერთად წამოვიდა.

სკოლაში მხოლოდ ფორმალურად დავდივარ. მეზიზღება. საერთოდ, ყველაფერი მეზიზღება. არასდროს გიფიქრიათ, რა უმწიფარი და საცოდავია დედამიწის მოსახლეობა? „ოცდამეერთე საუკუნე“ , „ცივილიზაცია“ და „განვითარება“ მხოლოდ ტრაფარეტული ცნებებია. ჩვენ იმ სამყაროში ვცოვრობთ, სადაც ადამიანი ყველაზე არასრულყოფილი არსებაა. მისი ინტელექტუალური განვითარება სნობიზმის ჩიხში შევიდა. მეცნიერება მოკვდა. ჰუმანურობა და ტოლერანტობა ჩანასახშივე გაიხრწნა.

ამერიკას და მის განვითარებას შურით ვუყურებთ. სინამდვილეში, გმირები იქ აღარ იბადებიან. ნამდვილი გმირები აქ არიან, ჩვენთან, აზიაში. ერაყელი ქალების სიმამაცე ვერც ერთი დემოკრატი სენატორის ყველაზე თამამ გადაწყვეტილებასთან ვერასდროს მივა. იქ სხვა პრობლემებია, აქ - სხვა. საერთო ჯამში, ჩვენგან ის ვერ შეიქმნა, რაც არსებობას იმსახურებს. ადამიანი შივაა. ინდური ტრიმურტის დამანგრეველი სახე - „ნგრევა შენებისთვის“. და შენება, რომელიც არ არსებობს. ბრაჰმა და ვიშნუ, ღვთაებრივი გა-სამება, ანუ ტყული.

ტიბეტში მიცვალებულთა გვამებს „წმინდა სხვავები“ ჯიჯგნიან, ‘მაღალგანვითარებულ’ იაპონიაში კი თვითმკვლელობების რაოდენობა კატასტროფულ ნიშნულებს აღწევს.

დიახ. მე 16 წლის ვარ და 29 წლის შეყვარებული მყავს. ჩემი შეყვარებული მამაჩემის ბიძაშვილია, რომელიც რუსეთიდან ჩამოიყვანა. ის ისეთივე ბიძაშვილია, როგორც მე მისი შვილი და ის ჩემი მამიდა. მინდა, ჩვენი სიყვარულის შესახებ ხმამაღლა ვსაუბრობდე, მინდა, ყოველთვის, როცა მას მოვეფერები, ცალი თვალი კარისკენ არ მეჭიროს. მინდა, ჩემს გრძნობებზე ჩემს მეგობრებს ვუყვებოდე(რომლბიც არ მყავს). მინდა, დილით რომ ავდგები, დედა სამზარეულოში დამხვდეს. მამა - მაგიდასთან. მარიც იქ იყოს. მივიდე, ვაკოცო, გავიღიმო, სხვებმაც გაიღიმონ და საუზმეს შემოვუსხდეთ. არ მინდა, დანაშაულის გრძნობა მტანჯავდეს. სიმართლე რომ ვთქვა, ამ ყველაფერზე მეტად დედა მაწუხებს - დედაჩემის ფარისევლობა.

გუშინ საინტერესო დღე მქონდა. სახლში დაბრუნებულს ‘ოჯახური სასამართლო’ მელოდა. დედა, დეიდა და მისნაირი ისტერიჩკები აცრემლებულები მელოდებოდნენ. ჩვენი ფოტოები უნახავთ. ვერდიქტიც გამოუტანიათ - ეკლესიაში უნდა წავიდე, ჩემს ავადმყოფობას მხოლოდ მოძღვარი უშველის. მეგონა, ხუმრობდნენ. ისიც მეგონა, ასეთი ფაქტები 90-იან წლებში დავტოვეთ-მეთქი, მაგრამ არა. დედაჩემი ღვთისმშობელს კიდევ უფრო დაემსგავსა. გეგონებაა, სადაცაა ზეცად ამაღლდებაო. მისი შარავანდედი რამდენ საიდუმლოს ინახავს, უკვე თქვენც იცით. ლესბი შვილი მისი ‘განსაწმენდელია’.

2011 წლი. 21 ივლისი. დღეს ჩემი დაბადების დღეა - მეორედ დავიბადები. დღეს დედაჩემი მოკვდება. ან მე.

"დღეს ჩემი დაბადების დღეა"

2011-07-21T12:42:00.000-07:00

მე კი მივდივარ

ავტორი: ნიკა უხურგუნაშვილი

-მარტო გაფრენა არ გინდოდათ?
-გაფრენა ყოველთვის მინდოდა, ახლაც მინდა და გავფრინდები კიდეც.
-რომ ვერ გაფრინდეთ?
-მაშინ ზღვას გადავცურავ!
-რას?
-ზღვას.
-როგორ?
-სიმღერით.
-ხუმრობთ?
-არ ვხუმრობ.
-დაკითხვის ოქმში ესე ჩავწერო?
-კი ბატონო.
-მაინც როგორ ჩავწერო?
-სიტყვასიტყვით.
-მაინც როგორ?
-მე გადავცურავ ზღვას!

გეგას უნდოდა ზღვა გადაეცურა და საბჭოთა კავშირისთვის დაეღწია თავი. დიდი ხანია მივხვდი, რომ ყველას თავისი საბჭოთა კავშირი აქვს და თავისი გადასაცური ზღვა. სკოლის მოსწავლეობის დროს კი დავაკვირდი, რომ, თითქოს, ყოველი მომდევნო სასწავლო წელი უფრო და უფრო მალე მთავრდებოდა. დრო ცოტაა, „პერსონალური საბჭოთა კავშირის“ ძებნა კი ძალზედ ძნელი. ამიტომ მეც უკუვაგდე ეს იდეა და უბრალოდ წავედი. წავედი, რათა მომესწრო გამეკეთებინა ის, რაც უბრალოდ მინდოდა. არა იმის გამო რომ ასე „არის საჭირო“, არამედ იმიტომ, რომ „მ ი ნ დ ა“. შემოვაჯექი ველოსიპედს, საგულდაგულოდ გავაპრიალე ჩემი მარად ერთგული „ლენონები“, მოვიმარჯვე ფოტოკამერა და წავედი. წავედი ყოველგვარი წინასწარ განსაზღვრული მარშრუტის გარეშე, ყოველგვარი გეგმების და მიზნების გარეშე. ზურგჩანთაში ორი ხელი გამოსაცვლელი ტანსაცმლით, საპნის ბუშტების გასაშვები პატარა კონტეინერითა და „პოხუისტური“ განწყობით.

13 აგვისტო იყო, ჩემი დაბადების დღე თენდებოდა, ჰო და რა თქმა უნდა ამაზე უკეთეს საჩუქარს ვერ გავუკეთებდი ჩემს თავს. სრული თავისუფლება, ყოველგავრი პასუხისმგებლობის გარეშე ცხოვრება, სუფთა ჰაერი, ტყეში შენი ხელით დაკრეფილი ველური კენკრის გემო, იმ ჩანჩქერში „შხაპის“ მიღება, რომლის არც სახელი იცი და არც ზუსტი ადგიმდებარეობა.

დაკლაკნილ გზებზე კალიასავით მიხტის ჩემი ველოსიპედი, გრილი ნიავი კიდევ უფრო მიჩეჩავს ისედაც სპაგეტივით აბურდულდაბურდულ თმას. არ ვიცი დღეს რომელი თვის რა რიცხვია. ვიცი, რომ შინ მგულშემატკივრობენ; ვიცი, რომ როდესაც დავბრუნდები მარია მეტყვის, - უი, მოხვედი? - და თავის წვრილ მკლავებს შემომხვევს კისერზე. ვიცი, რომ მომავალ წელსას ჰოლივუდში გადაიღებენ რამდენიმე ფილმს სამყაროს აღსასრულის შესახებ. ისიც, ვიცი რომ ეს ბევრს აღაგზნებს და სიცოცხლის არსზეც დააფიქრებს, ალბათ. რამდენიმე მათგანი გაიხსენებს იმ გაცვეთილ ფრაზას, რომ ყოველი დღე ისე უნდა გაატარო, თითქოს ეს შენი უკანასკნელი დღე იყოსო. ჩემი ღრმა რწმენით, დიდაქტიკური ტონით რამდენჯერმე გულშიც გაიმეორებენ. მე კი მივდივარ და ვიცი, რომ ეს ჩემი უკანასკნელი წამიც რომ იყოს, არ ვინანებ ახლა აქ რომ ვარ.

"დღეს ჩემი დაბადების დღეა"

2011-07-21T12:39:00.000-07:00

ავტორი: factory girl

არ მიყვარს დღესასწაულები,ხელოვნური კარგად ყოფნის სუნი ასდის გარემოს,თანაც მიკვირს, რატომ ჭირდებათ ადამიანებს დაკანონებული დღე იმისთვის, რომ თავზე ხელი აიღონ(კარგი გაგებით) არადა,ყოველთვის შეიძლება მოიძებნოს ღვინის ბოთლი,(უკეთეს შემთხვევაში მარტინის) სახურავი, სადაც გრილა და ცა, რომელიც ჯერ ისევ უფასოა საბედნიეროდ)

კონკურსის პირობა,რომ წავიკითხე, იქვე, ჩათში ოპტიმისტურად მწვანე მოციმციმე მეგობარს ვკითხე: როგორ გინდა შენი დაბადების დღე განუმეორებელი გახდესთქო?! იბიცაზე მინდა ორ გოგოსთანო,ერთი ქერა და მეორე შავგვრემანიო)

ბევრს მუშაობს ჩემი მეგობარი,აი ასეთ დღეში აგდებს ბიუროკრატია ფსიქიკას:)

მის პასუხზე, დაიან კიტონის გმირი მახსენდება ვუდი ალენის ფილმში,როცა სამარეში ცალფეხგადადგმულ მღვდელთან მიდის და ყოფნა არყოფნის შესახებ უსვამს კითხვას, ღრმააზროვანი სახით,ის კი დაუფიქრებლად,და თან მეოცნებე სახით პასუხობს ,,ქერა! უკეთესია ორი! 13წლის!,,))

მგონი გადავუხვიე თემას,ეს ალბათ იმიტომ რომ კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი იმ თარიღის სახეგაბადრული სიფათით, საკუთარი თავისთვის მილოცვის მარაზმში,რომელიც სიმულაციური მნიშვნელობით გეხმარება თანდათან ნაკლები შანსი გაჩნდეს,იმისა რომ ჭიქა(უმეტეს შემთხვევაში ერთჯერადი) სადღესასწაულოდ მიუჭახუნო(თუ შეძლებ) შენი დაბადებით გაბედნიერებულ (თუ გაგიმართლა და ასეთი არსებობს) ადამინს. ერთი სიტყვით დაბერების აღნიშვნა მედებილება ცოტა), მაგრამ 3ში ჩემი დაბერება -დაბადების დღეა და როგორც ჰიპებს ჰენდრიქსის სოლო, ბილ გეიტსს მისი ქონება და დალაილამას მედიტაცია ისე მჭირდება სამი დღე, ზღვის და მთის ჰაერი ერთად ვისუნთქო,თანაც კვარიათში და თანაც ,,მართინში,, აუზი სიცივეშიც თბილიაო გავიგე)

ჰოოდა ერთი სიტყვით,(ან 150ით) ჩემი ოცდამესამე დაბადების დღე აი ასეთი მინდა იყოს.

გამოვიკეტო მინიმალური ოცნების მაქსიმალურად კარები!

ტრასის მაკეტი შევცვალო ნამდვილი ტრასით და ახალ ორლეანში ჯაზზს,თუარა ბათუმში ახალგაზრდულ პანკს მოვუსმინო:)

უსაფრთხოების ბალიშებით დავახრჩო შიში და უსაფრთხოების ღვედებზე ჩამოვახრჩო სიბრთხილე!

პორტატული მოგონებები დამრჩეს შენი და ჩემი მუხლისთავების, საბარგულზე მიყრდნობის, და დანიშნულების ადგილზე, პოზიტიურმა,მომღიმარმა პერსონალმა დამტკბარ- დამთბარი ხმით მითხრას: ,,კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება იქ სადაც, თქვენ დაბერდებით მაგრამ იმდენად ლამაზად,რომ ამასაც დაიკიდებთ 3დღით მაინც:) აუზთან გელოდებათ ზეთისხილი, მარტინი და კიდევ ვიღაც...ეს სურპრიზია,,!;)

"დღეს ჩემი დაბადების დღეა"

2011-07-21T12:08:00.005-07:00

ავტორი: Alisa

დღეს ჩემი დაბადების დღეა... რა ბედნიერებაა... 9 თვე გავიდა, დღეს მე და შენ ერთმანეთს შევხედავთ თვალებში, მე ვერ დაგინახავ ცრემლებით მექნება თვალები სავსე, ალბათ შენც ვერ დამინახავ, ტკივილის და სიხარულის, ბედნიერების ცრემლებით გვექნება ორთავეს თვალები დაბინდული.

დღეს ჩემი დაბადების დღეა... მეც და შენც კარგად ვიცით რამდენი სიხარული და ტკივილი გვექნება ერთად გადასატანი, რამდენჯერ გატკენ გულს და მეგონება რომ გული მატკინე, მაგრამ მაინც ვიცი და ყოველთვის მეცოდინება, რომ შენ ჩემთვის ერთადერთი ადამიანი იქნები, რომელსაც მხოლოდ ჩემთვის უნდა ყველა მიწიერი დადებითი რაც კი არსებობს.

დღეს ჩემი დაბადების დღეა... დე... მიყვარხარ, მიყვარხარ პირველი წამიდან შენი დანახვისა, მიყვარახარ და ყოველთვის მხოლოდ შენ მეყვარები განუმეორებლად, მერე რა რომ მამა მეყვარება, მერე რა რომ ჩემი ძმა მეყვარება, მერე რა რომ ვიღაც ბიჭი შემიყვარდება და ალბათ არაერთი, მერე რა რომ მზეს, ზღვას და ვარსკვლავებს შევხედავ სიყვარულით სავსე თვალებით, მაინც მხოლოდ მე და შენ ვიცით ეს გრძნობა და მინდა ამ ჩვენი შეხვედრის პირველი დღიდან გთხოვო პატიება ყველაფრისთვის, ჩემთვის დახარჯული 9 თვისთვის, ჩემთვის გათენებული და დაღამებული ყველა დღისთვის, ჩემი უაზრო დაუფიქრებელი ყველა სიტყვისთვის, ჩემს გამო უჩემოდ გატარებული ყველა მონატრების წამისთვის. მაპატიე დეე...

დღეს ჩემი დაბადების დღეა... დე... მიყვარხარ, მიყვარხარ პირველი წამიდან შენი შეხებისა, მიყვარხარ და მხოლოდ შენ მეყვარები და ამ პირველი ჩვენი შეხვედრის წამიდან მინდა გითხრა მადლობა, ყველა იმ მოთმინებისთვის, გულში ჩამალული სიტყვებისთვის, ყველა იმ კარგი რჩევისთვის, ყველა შენი ჩემს თავზე გადასმული ხელისთვის, ყველა თბილი კოცნისთვის, ყველა გულში ჩაკვრისთვის, შენი თბილი გულისთვის, მადლობა დეე...

დეე... დღეს ჩემი დაბადების დღეა, უკვე მერამდენე? რა მნიშვნელობა აქვს? ერთი სურვილი მაქვს, მხოლოდ ერთი აუსრულებელი ოცნება, დღეს ჩემი დაბადების დრე იყოს, ოღონდ ის პირველი, მე და შენ პირველად რომ ვნახეთ ერთმანეთი, პირველად შევხედეთ ერთმანეთს ცრემლიანი თვალებით, პირველად ჩამიკარი გულში და თავზე მაკოცე, მინდა დღეს იყოს ჩემი დაბადების დღე და ყველაფერი თავიდან დავიწყოთ, მე და შენ...

დეე.. მენატრები...

"დღეს ჩემი დაბადების დღეა"

2011-07-21T11:42:00.000-07:00

ავტორი: თიკო ბუკია

ეს არის დღე,რომელსაც დიდხანს ველოდები,თუმცა ზოგჯერ არც ვიცი რას ვარქმევ მოლოდინს,დრო მიდის და შეაძლოა დამაგვიანდეს.ჩემი სტუმრები აქ არიან,თუმცა ამ წვეულების სტუმარი მე ვარ..

29 მაისია ჩემი დაბადების დღე.. საღამოს 6 საათი...დარბაზი ულამაზესია... რომელიც საგანგებოდ ჩემი დაბადების დღისთვის შეარჩიეს...

შარვალ კოსტუმში გამოწკეპილი მილოცვებს ვიღებ...ჩემი სტუმრები არიან მეგობრები,მეგობრები და მხოლოდ მეგობრები...

მერლინ მონრომ მიმღერა ,ისე გულიანად და სიყვარულით გავოცდი,დღემდე მეგონა,რომ მხოლოდ ჯონ კენედის უმღერა დაბადების დღეზე ეს სიმღერა,ის საჯაროდ ჩემს დაბადების დღეზეც გამოჩნდა თეთრ კაბაში... მიმღერა ....

"Happy Birthday to You"......

დრო? დროს კი ალბათ ვერ დავაზუსტებ...ამაზე მეტი რა უნდა მოხდეს?

გამომეღვიძა...ჩავიბურდღუნე სიზმარი ყოფილა...

ყოველი ჩემი დაბადების დღე განსხვავებულია...წინასწარ არაფერს არ ვგეგმავ,ყველაფერი ძალაუნებურად პოზიტიურად ვითარდება...

როგორც ყოველთვის უამრავი საქმე მაქვს ,წვეულება საღამოსთვის დავგეგმე.... მართინში ავღნიშნავ მეგობრებთან ერთად...დანარჩენს ალბათ ბარათს გავატან.

"დღეს ჩემი დაბადების დღეა"

2011-07-21T10:36:00.000-07:00

ავტორი: სალომე წიკლაური

ar miyvars dabadebis dRis aRniSvna, verasodes ver verTobi. am mxriv, gansakuTrebiT, wlevandeli dabadebis dRe unda gamovyo. rogorc yovelTvis, is Cems uaxloes megobrebsa da ojaxis wevrebTan erTad gavatare, vifiqre iqneb wels mainc gaverTo meTqi, magram garTobis nacvlad saSineli aurzauri miviRe.
         restoranSi 8 adamianze magida davjavSneT da saRamos yvela erTad mivediT. Tavidan TiTqos yvelaferi kargad iyo, Tumca, Zalian cxeloda da magida verandaze gavaSlevineT, vifiqreT grilad viqnebodiT. ai swored maSin daiwyo saSineleba. Cveni dasxdomisTanave, Suqze mofrindnen (nairferi mwerebi-Caamate Tu ginda) kaliebi, koRoebi _ xan romel stumars axtebodnen saxeze da xan romels, mere es dawiokebuli stumrebi wamoxtebodnen yviriliT da panikiT, mokled imdeni kalia iyo, rom saWmelSic ki cvioda. yvelaferi amiT ar dasrulebula, ramdenime gogos sasmelma awyina da mTeli saRamo tualetSi gaatares, cota rom gamokeTdnen, maSinve wavidnen... axla am yvelaferze ki mecineba magram...
       bolos, rogorc maxsovs, magidasTan marto vijeqi saSinlad gabrazebuli da tirilisTvis vemzadebodi. Cemi da cdilobda davemSvidebine da miRebul saCuqrebze melaparakeboda.
     gadasarevi saCuqrebi namdvilad ar mimiRia, TiTqmis yvela erTmaneTs gavda, ai iseTebi, Taroze rom dadeb da veraferSi gamoiyeneb.
    sxvisi ar vici, magram rac vizrdebi sakuTari dabadebis dRe, TandaTanobiT, mowyenilobis dRe xdeba.
     me ki, Zalian minda Cems dabadebis dReze saCuqrad miviRo saocnebo fotoaparati.

rac mTavaria araviTari aurzauri. am dRes mSvidad gavatarebdi Cem ojaxTan erTa da Zalian bevr sauraTebs gadaviRebdi fotostudiaSi.
rom davfiqedeT bavSvobaSi ufro xaliasiani da bednieri viyavi sakuTar dabadebis dreze, yvelafers sxva TvaliT vuyurebdi da samyaroc Zalian feradi meCveneboda.
rac gavizarde ferebi gaxunda da realobac gamoCnda rom, Cemi dabadebis dRe ar gansxvavdeba sxva dReebisgan. J J

magram rac ar unda cudad gaataro es dRe, Tavis xibls mainc arasodes ar kargavs da SeiZleba iTqvas yvela dResaswaulze Zalian mainc es dRe miyvars.
radgan swored am dRes movevline samyaros da pirvelad am dRes CavisunTqe haeri.
yvelaze didi saCuqari ki mainc sicocxlea, rac ar unda ubadruki iyos igi. JJJJJJ

"დღეს ჩემი დაბადების დღეა"

2011-07-21T07:39:00.000-07:00

ავტორი: Anna

-მუსიე, ხვალ იწვიმებს, ნუ წახვალთ სათევზაოდ.
-თქვენც იმ ბებერი მეთევზის გჯერათ, გასასვლელში რომ ზის და თვალს არ აცილებს თქვენს ფეხებს?
-არა, სერჟეს არაფერი უთქვამს. მას სულაც არ ადარდებს თქვენი სიცოცხლე. თანაც მე მასზე უკეთ შემიძლია ამინდის გამოცნობა. ბავშვობაში ფეხი მოვიტეხე და მას შემდეგ სინოპტიკოსობას ვითავსებ.
კაცს გაეცინა, დაძარღვული ხელით ქალს სასმელი დაუსხა ჭიქაში და მერე თვითონ ბოთლით მოიყუდა.
-ე.ი თქვენ გადარდებთ, ვიცოცხლებ თუ არა?
-არა, მუსიე, უბრალოდ ხვალ ჩემი დაბადების დღეა და არ მინდა ზღვაში ტრაგიკულად დაღუპული სულელი კაცის ამბავმა ხასიათი გამიფუჭოს. პრინციპში უკვე გადასცდა თორმეტს, ასე რომ ფრთხილად იყავით,- ქალმა საათს დახედა, სარაფანი გაისწორა და გავიდა მეთევზეების ბარიდან.
ძველი რადიო ჯაზს უკრავდა.
აქა-იქ ლუდით გალეშილი მეთევზეების ხრინწიანი ხმებიც ისმოდა.
კაცმა კიდევ ერთხელ გახედა სერჟეს და გასასვლელისკენ წავიდა.
- ის ქალი ნავსადგურთან ახლოს, ქოხში ცხოვრობს. ირგვლივ სულ ფორთოხლის ხეები აკრავს. ადვილად იპოვი,-მოხუცმა მეთევზემ მხარზე ხელი დაარტყა კაცს, ჭილოფის ქუდი თვალებზე ჩამოიფხატა და წავიდა.
კაცმა ჯიბეებში ჩაიყო ხელი და ზღვისკენ მიმავალ ბილიკს დაუყვა.
-----
ქალმა , როგორც ყოველთვის, მზის ამოსვლისას გაიღვიძა. წინა ღამეს ბარში ის კაცი რომ არ გაეცნო, ალბათ, გააკვირვებდა ქოხის შესასვლელთან ნიჟარებისგან გაკეთებული წარწერა: " ჰეი. დაბადების დღეს გილოცავ". არც გაუღიმია , ფეხშიშველი გავიდა ბაღში და გვერდით მიუჯდა ფორთოხლის ხის ქვეშ მჯდომ კაცს.
-ხანდახან სერჟე საჭიროზე მეტს ლაპარაკობს. მაინც კარგია, რომ ყვავილები არ დამახვედრეთ კართან,- ქალმა ფორთოხალი მოწყვიტა და შუაზე გაჭრა.
-ნახევარი თქვენ.
კაცს გაეცინა, გამოართვა ფორთოხალი და ზღვას გახედა.
-თქვენთვის რომ არ დამეჯერებინა, ახლა უკვე შორს ვიქნებოდი გასული და თევზსაც დავიჭერდი.
- ტყუილად დარდობთ, მუსიე. ნაშუადღევს აუცილებლად იწვიმებს და ზღვაც აღელდება. შემოდით შინ, ლიმნიან ჩაის დაგალევინებთ.
ყურმომტვრეული ჭიქა მაგიდაზე დაუდგა კაცს. თვითონ, როგორც ყოველთვის, ხის ჭრიალა იატაკზე დაჯდა.
-მუსიე, იცით, რაც მამა მოკვდა აღარავის მოულოცია ჩემთვის დაბადების დღე. ამ დღესაც ისე ვატარებ, როგორც დანარჩენ 365-ს ან 364-ს. საერთოდ მირჩევნია, ისე წვიმდეს ხოლმე, რომ ფანჯრიდან ზღვა ვეღარ დავინახო. ალბათ, უცნაურია, მაგრამ ცურვა არ ვიცი. მხოლოდ სერჟეს ნავით შევდივარ ხოლმე წყალში. სულ მინდოდა, დაბადების დღეზე ნავი ეჩუქებინათ ჩემთვის, თუნდაც ძველი და საღებავაცლილი, რომ როცა მომინდება, მაშინ გავიდე ზღვაში. ჰო. კიდევ ლურჯი თევზი მინდა მყავდეს, ძილის წინ რომ ველაპარაკო.
ლურჯი თევზის ხსენებაზე კაცს თავისი პატარა გოგო მოაგონდა, ისიც გაახსენდა, რომ შვებულება უმთავრდებოდა. წამოდგა, ქალისთვის არც შეუხედავს ისე უთხრა;"წერილებს მოგწერთ ხოლმე" და წავიდა.
მაგიდაზე დარჩა ყურმომტრეული ჭიქა, ლიმნიანი ჩაით ნახევრად სავსე.
ქალს არ გაკვირვებია კაცის წასვლა. ბაღში გავიდა და მზის ჩასვლამდე ფორთოხლის ხეზე ჩამოკიდებულ საქანელაზე იჯდა. იმ დღეს არ უწვიმია.

ქალაქში ხშირად ხედავენ კაცს, რომელსაც ყოველ დილით პატარა გოგო მიჰყავს სკოლაში და გზაში უყვება ქალზე, რომელიც ზღვის პირას ცხოვრობს და ლურჯ თევზზე ოცნებობს.
იმ კაცს ზღვის პირას მოსეირნე ადამინის სიარულის მანერა აქვს.

"დღეს ჩემი დაბადების დღეა"

2011-07-21T03:50:00.001-07:00

ავტორი: Chachi

ოდესმე ავარდნილხარ ცაზე მაღლა და გიცეკვია ყველაზე თეთრ და სუფთა ღრუბლებთან?!

ოდესმე ავარდნილხარ ვარსკვლავებთან და მთვარეზე ცალი ფეხით დაკიდებულს გითამაშია სამყაროს ციცინათელებთან?!

მე ასე მემართება ყოველთვის, როცა მობილურის ეკრანზე ვკითხულობ 1 Mურცჰ. კი ვთქვი ყოველთვისთქო მაგრამ მე-18 დაბადების დღეს განსაკუთრებით ველოდი. მაღვიძარამ როგორც ყოველთვის 8 საათზე დარეკა, მაგრამ მე უკვე კარგა ხანია მღვიძავს. მახსოვს დედამ მითხრა დილის 7 საათზე დაიბადეო. ტელეფონს დავხედე, რამდენიმე მილოცვა იყო მოსული ტრაფარეტული ტექსტით (იმის სმს არ იყო). ამ დღის განსაკუთრებულობა სწორედ ის იყო, რომ მის ზარს ველოდი. ყოველთვის მაინტერესებდა და ხშირად წარმოვიდგენდი როგორ მომილოცავდა. ოცნებების მიხედვით ნამდვილად არ ხდებოდა სიუჟეტი. ოთახში ოჯახის წევრები შემოვიდნენ, მილოცავენ სრულწლოვანებას, საჩუქრები _ ეს ხომ ისარის რაც ყველაზე ძალინ მიყვარს, მაგრამ არ მიხარია…რა ხდება დღეს ხომ პირველია, პირველი მარტი ჩემი დაბადების დღე. ეჰ…ეს მე კი მახსოვს, მაგრამ როგორც ჩანს მას დაავიწყდა.

ჩავიცვი და წავედი სკოლაში. გზაში ტელეფონს მილიონჯერ დავხედე მონაწერი ან დანარეკი ხომ არ გამომრჩათქო. პასუხი უარყოფითია. სკოლაში მეგობრებმა მიმღერეს: “რა ლამაზი დღეა…” ეს ლამაზი დღე ჩემთვის საშინელ დღედ იქცა. ხომ იცით ცნობისმოყვარეობის ამბავი, პირველმა მან მოგილოცა? რა გითხრა? რა გაჩუქა? ამავსეს შეკითხვებით. რა ვუპასუხო?! არავინ, არაფერი…აი ესენია ჩემი პასუხები.

გავიდა ჩემი წამების 4 საათი, უკვე 1 საათია ისევ სკოლაში ვარ. ჩუ, რა ხდება ეს რა ხმაა…ფანჯარასთან მივცვივდით შუა გაკვეთილზე და რას ვხედავთ ის არის, დიახ ის ვისაც ველოდი ვერტმფრენით, ტორტით, ბუშტებით და გიტარით. “რა ლამაზი დღეა, რა მზიანი დღეა…” მართლაც რომ ლამაზი დღეა. რა ვქნა, როგორ მოვიქცე… რათქმაუნდა უნდა გადავიდე, სად… როგორ, ფანჯრიდან? თუმცა ეს ის დროა როცა არაფერი არ მაინტერესებს. ვერტმფრენი ახლოს მოიყვანა სანთლები ჩავაქვრე და დიდი წვალებით გადავედი (ფანჯრიდან…რა მაგარია). მთელი სკოლა ჩვენ გვიყურებდა, არავის არასდროს არ ქონია ასეთი დაბადების დღე. ეს ყველაფერი არ არის, ჩვენ მივდივართ ზღვაზე…ყოველთვის იცის რა მიყვარს და აი, სულ რაღაც ნახევარ საათში კვარიათის ერთ-ერთი სასტუმროს ეზოში ჩამოვედით (აბა თუ მიხვდებით სად…?) ეზოში დიდი წარწერა დაგვხვდა “გილოცავ დაბადების დღეს”. უკვე ემოციებსაც ვეღარ გამოვხატავდი, ჩემს ოცნებებსაც კი გადააჭარბა.

საღამო, ზღვის სანაპირო, მზის ჩასვლა, კოცონი, მარტინი და ჩვენ.

ოდესმე გაგიჟებით მივარდნილხარ ვინმესთან, ჩაგიკრავს გულში, გასრესამდე შემოჭდომიხარ და გითქვამს რომ ძალიან გიყვარს?! ეს სწორედ ის დღე იყო, 1 მარტი – ჩემი დაბადების დღე.

P.შ თუკი ვინმეს მსგავსი იდეები აწუხებს….. : )

"დღეს ჩემი დაბადების დღეა"

2011-07-21T03:43:00.000-07:00

ავტორი: ნიკეა მილაშვილი

20 ივლისი,დადგა სანატრელი რიცხვი,ჩემი დაბადების დღე. გადავწყვიტე წელს დაბადების დღე სახლში არ გადამეხადა.წავედით მე და ჩემი სამი მეგობარი საუკეთესო დროის გასატარებლად თბილისის ერთერთ გასართობ პარკში.მეგობრებმა ძალიან კარგი საჩუქრები მაჩუქეს.ჩემი საჩუქრების ჩამონათვალი ასეთია:

1) სულ ახალი გამოშვების ვარდისფერი „Nokia“-ს ტელეფონი.

2)ერთ კვირიანი სამოგზაურო პაკეტი საფრანგეთში კერძოდ კი, პარიზში.

3)3დღიანი დასვენება კვარიათში სასტუმრო „მართინი“-ში.

ასეთი საჩუქრები?! რა შეძლებული მეგობრები მყოლია!მართლა არ ვიცოდი.

საჩუქრები ძალიან მომეწონა.კარგად გავერთეთ. მალე მოსაღამოვდა კიდეც.მეგობრები დავემშვიდობეთ ერთმანეთს და გავუდექით სახლის გზას.როდესაც სახლში მივედი ბევრი სტუმარი დამხვდა შინ.უი ,რაღაც შევნიშნე კედლის კუთხეში!ძალიან ბევრი ნივთია.ნეტავ რა არის? მოდი მივალ და ვნახავ. მივედი კედელთან და ვნახე რომ უამრავი საჩუქარი იდო.

"დღეს ჩემი დაბადების დღეა"

2011-07-21T03:09:00.000-07:00

ავტორი: ნათია კანკია

მე ყველაფერი მესმის..ჯერ ვერ აღვიქვამ რა ხდება.. მაგრამ მესმის... ვერ ვლაპარაკობ მაგრამ ავლაპარაკდები.. ვიცი დედა უსიტყვოდ გამიგებს.. თვალებით.. იქ მელოდებიან ..დედა.. მამა.. ყველა მელოდება..თანც უკვე ძალიან მალე.. მეყვარება ისინი..

მუსიკა მეყვარება.. ვივალდი...დედა რომ მასმენინებს ხოლმე.. მერეც მოვუსმენ იქ..იმ სამყაროში სადაც მელოდებიან.. ვგრძნობ როგორ ძგერს ჩემი გული როცა დედა მეფერება.. მამა მკოცნის.. მე ყველაფერს ვგრძნობ..

აი ნანიკო, სოფია და თიკაკოც მოვიდნენ. ტრადიციული „როგორ ხარ“ –ის შემდეგ ააგორებენ და ჩამოაგორებენ კარს და კარს გარეთა ამბებს, რომ ვიღაც სადღაც რატომღაც და ... როგორღაც.. მეც ჭორიკანა ქალივით ვზივარ აცუნდრუკებული დედას „მეგობრებში“ და მათ ოხუნჯობას აქედან ბოლოჯერ ვისმენ. მალე ჰოპლააა...

დედა შეწუხებულია.. მუცელი სტკივა... მესმის.. მამა ანუგეშებს.. ცოტაც გაუძელიო... ეფერება ხელზე.. დედა მაინც სწუხს.. მერე ტირის.. მერე.. მერე არ ვიცი რა ხდება... რაღაც თუ ვიღაც მექაჩება იქით.. გვირაბის ბოლოს ნათელია... მინდა იქ... მოვდივარ.. აჰაა... ვიღაცამ ხელი დამარტყა (უკანალზე)....მეწყინა .. შევხედე.. შენ არ ხარ დედაჩემი..დედაჩემი დამანახეეეთ.. დედასთან მინდაა.. დედის სახე გამოჩნდა.. მივხვდი რომ ის იყო... ასეთი ლამაზი სახე მხოლოდ დედას აქვს ალბათ.. მე ის მიყვარს...ნეტავ ესმის დედას ჩემი გულისცემა ?? თავზე ვიღაცამ მაკოცა.. ეს მამაა.. მე მისი კოცნა ვიცანი.. მაშინ.. როცა სიბნელეში ვიყავი და იქიდან მეფერებოდა... მე უკვე თქვენთან ვარ.. როგორ მინდა კიდევ ერთხელ ჩამიხუტოთ.. თვალებით გეფერებით. გპირდებით, ძალიან ლამაზი და ჭკვიანი გოგო ვიქნები.

მე დღეს დავიბადე..

"დღეს ჩემი დაბადების დღეა"

2011-07-21T02:00:00.000-07:00

ავტორი: D. K.

დღეს 20 ივლისია, მიხარია რომ ხვალ ჩემი დაბადების დღეა, მართალია არ მიყვარს ეს დღე, მაგრამ ყოველთვის იმის იმედი მაქვს, რომ რაღაც განსაკუთრებული მოხდება, თუნდაც ჩემი პატარა სურვილის ასრულება. რამოდენიმე საათი და დღეც კი მიფიქრია, თუ როგორი დაბადების დღე მინდა, მაგრამ ყოველთვის ისე არ ხდებოდა, როგორც მე მინდოდა. აივანზე პუფში ვზივარ და ლუდს ვწრუპავ, ფიქრებმა გამიტაცა, მინდა დავგეგმო ხვალინდელი დღე. ვზივარ ჩემ თავთან მარტო და მეორე მეს კითხვებს ვუსვამ:

რას ვისურვებდი ჩემ დაბადების დღეზე?

არაფერს განსაკუთრებულს, ერთი ძალიან პატარა სურვილი მაქვს: ჩემს საყვარელ ადამიანთან ერთად შევხვდე ჩემს დაბადების დღეს

სად? რა თქმა უნდა ზღვაზე

რატომ? ჩემი დაბადების დღე ხომ ივლისშია, ივლისში ხომ ყოველთვის ზღვაზე ვარ და ტრადიციულად ჩემი დაბადების დღის აღნიშვნა აქ მიწევს. ყოველ წელს ერთი და იგივე ამოვიდა ყელში, რესტორანში გონის დაკარვამდე ჭამა-სმა და ა.შ.. მინდა პატარა ნავით ჩემს საყვარელ ადამიანთან ერთად ზღვაში შევიდე და ჩემს დაბადების დღეს ესე რომანტიულად შევხვდე..

20 ივლისის ღამეა, თითქმის ღამის 11საათს გადასცდა, რაღაც სიტყვები მესმის, ჩემი მეგობარი გოგონას ხმა მესმის, წავიდეთ სანაპიროზე გავისეირნოთ, შემდეგ ზღვაში ნავით შევიდეთ, მალე ხომ შენი დაბადების დღე იქნება და ესე ავღნიშნოთო, შენი საოცნებო დაბადების დღის სურვილსაც აისრულებო. ძალიან გამიხარდა, რომ შესაძლებლობა მომეცა ჩემი სურვილის ასრულების. ღამეა, ზღვის ნაპირს მივუყვებით, მთვარეს ავხედე და მეგონა მიღიმოდა და გზას მინათებდა. ჩვენი სახლის წინ, პატარა ნავი იყო, ზღვაში შევაცურეთ და ნიჩბებს დავეწაფე. ეს სწორედ ის იყო, რაც ჩემს ფიქრებში ტრიალებდა, არავითარი სურვილის ჩაფიქრება და სანთლების ჩაქრობა, არანაირი ფეიერვერკები და საზეიმო მოლოცვები. ყველაზე ბედნიერად ვთვლი თავს. ნუთუ ყველაფერი ესე მარტივი აღმოჩნდა და ჩემი ოცნება ასრულდა, დაბადების დღეს ისე შევხვდი, როგორზეც ვოცნებობდი ეს წლებია. სწორედ ამ ფიქრებში ვიყავი, როდესაც გარშემო ზღვა ახმაურდა, თითქოს ტალღებმა იმატა და უცებ… მდუმარება ჩამოწვა, დამძაბა და დამთრგუნა ამ მდუმარებამ... სწორედ ამ დათრგუნვამ შემაფხიზლა, თვალები გავახილე და… ისევ აივანზე პუფში ვიჯექი, ხასიათშეცვლილი ჩემს თავს ვკითხე: ნუთუ ეს ყველაფერი სიზმარი იყო და არა რეალობა, ასრულდება ჩემი სიზმარი? მქონდეს იმედი, რომ ყველაფერი ეს ასრულდება? საათს დავხედე და უკვე ღამის 3 საათი იყო, ჩემი დაბადების დღე დაიწყო გავიფიქრე და უცებ ყურში ჩურჩული მესმის: საყვარელო, ისე საყვარლად ჩაგეძინა, რომ არ მინდოდა გამეღვიძებინე, დაბადების დღეს გილოცავ, იცი რაა, სანაპიროზე პატარა ხის ნავი შევნიშნე...